Anne keşke hep köyde kalsak hiç İstanbula dönmesek.Babam da gelsin hep beraber hep köyde yaşayalım.Bunlar Sanberkin hayali.Ben küçükken hep şehirde yaşamayı hayal ederdim büyüdükçe hayalım hedefim ve gerçek oldu.Ne için ama şimdi benim çocuğum ayrılmak istediğim O köyye dönmeyi hayal etsin mi?Köyümüz güzel gerçekten şimdi imkanıum olsaydı dönerdim herhalde:)))yada özlediğim için öyle diyorum....Artık orda az vakit geçirdiğim için sadece güzelliklerini gördüğüm için belki.Ama knedim için değil çocuğum çocujklarım için oraya dönmek gerçekten isterim.Sanberkin dediğine göre köy tahlikeli değil,trafik yok ve herkes bizi seviyor:)Köyde bahçemiz var yollar boş yolda top oyanyabiliyoruz.Köyde atlar,inekler,keçiler,koyunlar,tavuklar,kediler,köpekler var anne herşey var anne.Yavruları bile var anne.:)))Bana mı anlatıyorsun oğlum bilmezmiyim bunları.Biraz daha kalırsan kurbalar kertenkele,kaplumbağlar,kartallar,kurtlar,ayılar,domuzlar da görebilirisin.ama senin gibi şehir çocğu birka patates ve mayıs böceğile yetinir şimdilik.
patates böceği toplarken
yapışkan otla tanışırken
dede için acı biber ekerken
anneanne nın çiçekleri sularken
anneanne için keke sürprizi hazırlarken
dedesinin en büyük yardımcısı iş başınayken
eşiyaraını ne kadar temiz tutuğunu göstermek isteyn bir çocuk
En sevdiğim kare arkdaşlarla toplaşıp bişeylele uğraşıyorlar sohbet ediyorlar.Bu an ne zman gelecek diye düşünüyordum hep.
Kısa sürdü ama güzeldi köy maceramız.İlk fırsatta tekrar görüşmek üzere güzel köyüm.





