GZüel bir İlkbahar geçirdik.İlk kez Sanberk hiç sıkılmadı köyden.Genelde 3 hafta sonra mızmızlamak hasta olmak ve anneye aşırı derecede düşkün olurdu oğlum.Belki güzel serin bahar günler belki de rahatlıkla kurcalayabilceğin büyüklerin eşyalar belki bol bol doğada gezmelerimiz sıkılmamın sebebiydi.Belki de mutlu günlerin en büyük sebebi senin arkadaşların oldu.Aynı senin gibi koşuşturmayı seven aynı senin gibi hiç aklımaza gelmeyen belaları yapan,aynı senin gibi düşecek diye korkmayan arkadaşların bu güzel eğlenceli günlerin sebeiydi.Bu ilkbahar paylaşımın ilk adımları attın.Kendi oyncakaalrın seve seve paylaştın ve bazıları kısa süre için paylaşsan da bir dk paylaşman bile büyük başarıdır.Senin oyuncaklarını başka bir çocuğun elinde görmek benim için büyük armağan oldu.Hatta arkadaşını şöyle kullancaksın böyle yapabilrisin anlatman göz yaşlarım için sebep oldu.Hayata mutlu olabilmen için paylaşmayı öğrenmek şarttır.Bunu hep hatırla oğlum.
Arkaşlarla vedalaştın.Ben Astanbula(istanbul)gidiyorum Benim evim orda diye anlattın.Arbaya binmeyi sabırsızdın.Evi çok özlemiş olmalıydın.Ama eve gelince zor günleri bizi bekliyormuş.Daha yeni öğrencektik.Ama bu sonraki postlarda.
Bulgarsitandan ayrılmadan önce son birkaç poz verip yola devam ediyoruz.Goce Delchev benim doğdum şehir.İlk aldığım nefes bu şehirde almışım.O ilk yudum nefes hala kanımda dolaşır onu içimde tutuyorum bir kısmı sana da verdim.Bu nefes senin kanında da var.Senin geldiğin yerini hep hatırla.
Uzun ve yürücü bir yolculuktan sonra nihayet İstanbula varıyoruz.Harika mühtüş bir Güneş batması bize Türkiye'ye Hoşgeldiniz diyor.
HOŞBULDUK TÜRKİYE
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder