En Sonunda Kar

İKi haftadır dua okuyorum ıstanbulda da kar yağsın diye.Karı çok sevdiğimden değil oğlum seviyor diye.Bir akşam uyumadıan önce karlı bir gün kitabı okurken yine Ne zmaan kar yağıcağını sordu oğlum.Birlikte kar yağsın diye dua okuduk.Çocukların duaları kabuş ediyormuş gerçekten...Sabah kalktığımızda her taraf bembeyaz olmuş..Yaşasın kar yağyor anne çiğilik attan bir yaramaz hemen şapka eldicen getiri çıkmayı sabırsızlanıyordu.Giyindık hazırlandık hastayız diye düşünmedik üşürüz diye korkmadık hadi dışırıya:)

anne çok az klasa da oğluşun sevinmesi onu çok mutlu etti.Hasta olması hiç de düşünmedi çocuğum mutlu olması daha önemli.

Dedesiyle kar eğlencesini devam ettiler,Anne için güzel pozlar vermiş.Bide azıcık da karda yuvarlanmış.Ama çok azıcık anne sadece bir iki üç kez.

Bide diyer parkta kar yağmış mı diye merak etmiş.Dedesi kırmamış orda da baya eğlenmiş.Abilerin peşine koşmuş onun peşine ise bir kara kedi gelmiş:)

Koşmuş koşmuş yorulmuş.eve  gelince mışıl mışıl uyumuş.

Ha bide bir deney yapmış.Bir kar topu tabağ koymuş evde olunca ne olacağını merak etmiş.Akşam anne işten gelince daha kapıda anlatmaya başlamış.anne kar erildi suya dönüştü.....ayın keşfesi yapmış:)

Sanberk anne ile Uyuyor

Doğdan beri devamla kucağımda duran bebekti Sanberk.Uyurken bile uzun süre kucağımda uyurdu ben ise o 6 ay boyunca oturarak uyudum.Gaz problemimiz yoktu ama işte illa kucağımda uyumak istiyordu.Ona emzirmediğime bağlıyorum.Bierondan beslediğin için yeterince bana doyamıyordu o ihtiyacını bu kilde gideriyordu.İlgiç olan bundan hiç şikayetim yoktu tam tersi O kucağımdayken çok rahatlıyordum.tüm korkularım endişelerim geçiyordu kalbim huzur buluyordu.altı aylığından sonra onu ağrlığından devamlı bir sırt ağrım oldu ve bu sıcak kucaklamadan vazgeçmek zorundaydık.İlk baştan yine kucağımda alıp yatıyordum böyle yavaş yavaş yanıma yatırdım daha sonra da kendi yatağına geçti.böyle 10 aylık bebeğim artık kendi yatağında uyuyordu.Dönem dönem gecelri uyanıp kucağımı istedi hiç redetmedim hep aldım sakinleştim uyutum ve tekrar yatağına yatırdım.Hiç sorun yaşmadık.Sabh gayet menun mutlu uyanıyordu.Üç yaşına kadar böyle devam etti biizm uyuku düzenimiz.ama ama anne işe başladı ve o günden itibaren Sanberk annesinin yatağını daha dpğru kucağını tercih ediyor.Eskisi gibi yapmaya çalıştım.Yanıma uyutup sonra kendi yatağına yatırıyorum ama ya o anda uyanır ve bağrır ya da sabaha karşı uyanır ve onu kendi yatağına yatırdığım için kızıyor ban.Ki gündüz biizm odada değil kendi odasında uyur hiç sorun çıkarmaz.bu duurmda ne yapmalıyım şimdilik sesimi çıkartmıyorum yanımda uyuyors sabah beni okşayarak uyandırıyor.Öpücükler sarılmalar ila günümüz başlıyoruz.Ben bir anne olark bu durumdan memnunum.Onu çok özlediğim için gece onun kokusunu sıcağını hissetmekten ihtiyac duyyorum...ama ama  bu doğrumudur.ya ilere bakarsak ileri için bu doğrumudur.İç güdüsel olark yaptığım doğru olduğunnu hissediyorum ama ya yanlış ise ya bu benim ihtiyaçlarımı yansatıyor....Bir yerde okumuştum 3 yaşından sonra çocuklar anne yanında uyumamsı gerek..heleki erkek çocuk..ama her okduğumuz şey ne kadar doğru...Gerçekten kafam çok karaşık.....Kitaplar bunun yanlış olduğunu yazar ama biz Sanberkle çok mutluyuz böyle......

Anne İşe Başladı

Her akşam anneyi bekliyorum.O işen çıkınca koşa koşa eve dönüyor.Ben de dayanamayıp dışırda bekliyorum.Odabaşında bizim buluşma yerimiz.Aneyi görürü görmez şimşek gibi hızlı koşup aneciğime uçuyorum.En sonuna ona varınca birbirimiz sıka sarılıp ne kdar özlediğimiz söyleriz.O anda ikimiz derin bir nefes alıp içimiz rahatlıyor.Artık hop hop zıplayabilirm şarkılar söyleyebilirim:)bazen uyduruk bazen annemden duyduğum şarkıları söylerim.Annemle birlikteyken ÇOOOOOOK MUTLUYUM.