İnsan sevdiklerinden uzak olunca onları ne kadar sevdiğini onlardan ne kadar ihtiyaç olduğunu daha iyi anlıyordur.Biz de babamızdan sık ve uzun ayrı kalınca onunsuz yaşadığımızı daha iyi anlıyoruz.Pazartesi günü sabah 9.30 taki uçağaı yakalamak için sabah köründe kalkıp başkete yola çıktık.Yol buz tutmuş sa da amcam tecrubeli bir sürücü olduğunda pek korkmadım.Kısmet zamanına yetiştik ama sabırsız Sanberk sürekli uçağı sordu.Acaba uçağa binmek için mi sabırsızlandı yoksa uçaktan inince babmız göreceğiz anlatığımızdan mı?Bu sefer uçaktan hiç korkmadı çok merkla bindi.Hatta bu sefer benim kucağımda değil kendi koltuğuma oturcam dedi.Kemerini taktı 4o dk hiç kıpırdamadan yerinde uslu durdu.Kendisi meyvesuyunu içip kekeini yedi.Arasıra kalkmak istiyorum desede uçakta herkesin oturmasını hatırlatınca hiç itraz etmedi oturmaya devam etti.
Uçaktan iner inmez abba nerde diye sordu.Hemn görmesini bekledi.Neyse anlattım yine valizlerimiz alıp babaya gittik.Uzaktan anıdı BABAAAAAAAA bağrıp koştu yanına.Babasına sarılarak ağla ve gülme arasında bişey yaptı...babsını çok özledim dedi ilk defa biz hatırlatmadan birine söyledi...tabiki kime söylerki babasına:)
Babasınıa kıyamıyoruz hemn yardıma koştuk..ya anneye kim yardım edecekki:))))))anneyi unuttuk biraz:)
Arabada bbası onun en sevdiği şarkısını açıp birlikte şarkı söylediler dans ettiler:))))))))e işte arabada dans edebilecek şekli biraz farklı olsa da:)
İşte yılın eğlencesi:))))))))))))KAAAAAAAAR evet burda kar yağadı ve biz onu çok sevdik:)İlk baştan çok soğuk desek de kardan korkmadık eğlenmey başladıkBütün gün sık sık dışırda oynadık üstümüz ıslanınca içerde kurutuk ve tekrar eğlenmeye devam:)
Çok güzel günler yaşadık ve yaşıyoruz ama en önemlisi yaşmaya şansımız varmış.Dediğim ya bişey kaybetmeden önce değeri bilmezmişiz biz.Bir an için hayatımız çok değişti.Artık eskisi gibi değiliz biz.Eskiden biiz mutlu eden oyuncaklar artık hiçbir değeri kalmadı.artık onlarsız da yaşayabilirzi biz.Çünkü artık küçük ailemiz YENİ BİR HAYATA BAŞALDI.Bundan sonra oyuncaklar değil birlikte geçirdiğimiz her ana değeğr vereceğiz.
Hayat ne kadar güzelmiş meer ama hiç fırkanda değilmişiz.
