EN BÜYÜK İTİRAFIM

 İki buçuk Yaş:((((((((((evet gülmüyorum çünkü beklediğimden daha zor bir yaş oldu bizim için.İki buçuk yaş bize ne getirdi.Bağaran, sinirleyen,kızınca her atrafı mahveden bir anne ve bir çocuk getirdi.İki buçuk yaş şimidiya kadar iyi çocuk yetiştirmek için yaptığımız çabalar belli olmaya başladı ama bunun yanına tüm yanlış larımız da tamamen çıktı.Onun intikamını alıyor şimdi oğlum.
Keşke bütün okuduklarımızı bildiklerimiz uygulabilsek ama biz kendimiz daha büyümemiş olgunlaşmamış olunca bile bile hatalar yapıyoruz.Çocukla birlikte biz de büyüyoruz,akılanıyoruz ama bunun bedelini oğlum ödeyecektir.Buna üzülüyorum işte.

 Evet tüm anneler sinirlenip bağrır,benim annem de bazen sesini yükseltirdi ama ben o anneler gibi değilim,ben sinirlenince kaçsın dünya benden.Gözüm döner kimseyi saymam görmem.Bu huyumla nasıl başa çıkacam hiç bilmiyorum.Artık sesimi yükseltmeden bir gün geçirmek benim için büyük bir başarıdır.Nasıl devam edeceğiz biz böyle.Bazen çok umutsuz düşüyorum,kendimden nefret etmiş oluyorum.Bu güzel yavruya kıyılırmı hiç,bu umutla dolu gözler ve herşeye rağmen yine anne diye ağlayan meleğime bunu nasıl yaptım diyorum ben de oturup ağlıyorum.Ama ağlamak bir çözüm mü .....DEĞİL
İtirfam bu işte ama o kadar utanıyorumki yazamıyorum bile:(Siz anladınız değilmi:)

bunu yazmam sebebi diyer anelere yönelik,LÜTFEN LÜTFEN ANNELER BENİM HATAMI YAPIP ÇOCUKLARINIZI KİRLETMEYİNİZ.