1 Aralık 2010 Çarşamba

çocuğunuzun Öz Güveni Artırmak.



Her anne gibi ben de çocğumu en iyi şekilde büyütmek ve yetiştirmek istiyorum.Fakat bazen mükkemel anne olmaya çalışırken birçok kez çocuğumun gelişimi kendi olmasanı engelmiş oluyor.Buna farkındayım.Birçok sebebten sağlığı,güvenliği en önemlilerden zara görmesin diye yapabileceği işlerinin yapmasına iizn vermedim.
Şimidya kadar bunu bilmemem rağmen kendiem engel olmiyordum ve hala olmamıyorum bu bir gerçek.Fakat şimdiya kadar büyük bir sorun yaşamdık belki bu sebele bu kadar rahattım.Fakat aylar  yovarlanınca çocuğumu büyünce onu büyütmek daha da zorlaştı.çoğumun akranlaraı görünce ve kendi çocuğuma baktıkça Sanberk çok bebekçe kalıyor gözümde.Ondan küçükler merdivenler,duvarlara hızlaca tımanınca biizmki bana bakarak anne bebek düşecek diyerek korku içinde izliyor çocuğa.Diyer çocuklar lop lop yemek yerken bizimki ne kadar çok kirlendiğini söyler ve banyoaya git sabun al yikan der.Sanki kendisi çok temiz ya diyer çocuklar gözümüze batıyor.
Hele geçen ay bir olayı anlatayım.aklıma geldikçe çok sinirleniyorum hala.Ege Sanberkin kuzeni haşlamış mısır yerken bizimki ne yaptı...mısır ne yapılırki ...yenilir...yok yanlış cevabı.mısır sayılrı.Sayın siz bakayım kaçtane mısır çıkacak bu beyaz bardaktan.Evet mısır sarıdır bulunduğu bardak da beyaz ha kulandığımız kaşık da beyaz...çok ilginç.....değilmi....
Kahvaltıda..diyer çocuk peynir yerken..Sanberk......Bu ienk peynir üçgen olmuş....bu inek üçgen peyniri anne...Evet oğlum:((((Yesene kızarak der anne....Anne çok sabırsızsın cevap geliyor....Devamı anne  bak kutusu Daiye(daire)...Ama artık çok kızdım ye konuşma:((((((kötü anne ben.Taman(tamma)ben doydum....kalktım..bay anne:((((((((((((

Bı da sadece birkaç örnek,hergün böyle durmlara düşüyoruz.İnsanlar ne kadar akılı olduğunu dese de knedim bilirim çocuğum birçok konuda yeterince gelişmedi ve bunu sebebei benim.İşte ben buna üzülüyorum.İsteğim bunu şunu yapabiliyor demem değil benim istediğim şey onun sevdiği şeyleri yapabilsin.Çocuk yetiştimekten çok bilgisizm hala hergün araştırıp okusam da hep yetmiyor.Çocuk sürekli büyüor sürekli bilgilendirmek zorundayım.Çocuk büyütmek ne zor bir meslekmiş.
Şimdiya kadar çocğumu birçok kazandan kuruyabildim belki ama bununla birlikte de birçok şey kaybettik.
Değişmeyeceğimi biliyorum ama bundan sonra daha az sıkan ve engeleyen bir anne olmak istiyorum.Çocuğumu daha özgür bırakmaya çalışacam.bunu yapabilirim eminim.
Tüm bunlar yazma sebebi sizin çocuklarınız daha 1.5 yaşandayken belki de daha da erken her şey için ben yapacam diyebilecek güveni olunca benim çocuğum 2.5 yaşına yaklaşınca bile pek duyduğum bir şey değil.Hiç söylemiyor değil ama çok kolay ikna edebiliyorum....Acaba yanlışmı düşünüyorum ama bazen benim çocuğumun öz güveni mi zayıf kafaya taktım ben.Diyorum ya bu konularda çok bilgisizim ama içgüdüsel olarak biraz daha inaçı olmasını bekliyorum....(lütfen bana bir akıl verin,ya da bir kitap önerin).
Tüm bunları düşününce çocuğumun özgüvei artırmak peşindeyim.Ama bunu doğru şekilde yapmak isityorum.Boş yerde çocuğumun egosunu artırmak istemem.Şimdilik Montessori Eğitimine sığındım.Çocuğumun yaşına ve kendi becerereline göre evde bazı uyugulamalrı yaptık.Faydasını gördün mü?Belki inanamazssınız ama ilk çalışmamaızı 10 gün öncesi yapmıştık ve bu 10 gün içinde istediğim noktaya biraz daha yakınlaştık.Artık ben yapacam cümlesini ben de duydum ve yakında bu cümlede yorulmuş olacam belki:))))))ama istediğim bu zaten:)



SU AKTIRMA,ÇOK ÇOK HOŞUNA GİTİTİ :)SONRA DA GÜZELCE ELELRİNİ YİKAYIP HAVLUYLA ISLATIĞI MASAYI SİLDİ.
OYUNLARIMIZDA VAZGEÇİLMEZ KIRMIZI MERCİMEK:)ÇİĞİ YEMEYİ ÇOK SEVDİK.
KENDİNCE UYUDURDUĞU BİR OYUN.İLK ÖNCE TAŞLAR DUVAR OLDU,SONRA YOL,SONRA TRENİSONRA TIRTIL VE DAHA NELER NELER.....

BU DA ÇOK SEVDİĞİMİZ BİR OYUN...SANBERKİN SEVME SEBEBİ NEDİR BİLEMEDİM..BELKİ DE GÖSTERDİĞİM KATLAMA OYUNU DIŞINDA ONUNLA ÇİT YAPIP HAYVANLARINI KAPATIR,SONRA HAYVANLARI BİR KENARA BIRAKIP GARAJ YAPIYORUZ....BENİM SEVEMME SEBEBİ İSE sANBERK BUNULA UĞRAŞIRKEN(ADI NEYA BUNUN) BEN RAHATLA UZANIP DİNLEYEBİLİRİM:))))))ISLATMAK YOKİYERLERE BİR ŞEYLER DÖKMEK YOK:)))))NE GÜZEL DİMİ.
Kalbim sıkışsa da buna da iizn verdim.Pek de becerekliyiz daha önceden neden vermedim..?!
Portakalımı soyarım hem de afiyetle yerim:)
Ponponlarımız yok biz de üçgen çipsi(hergün aldırıyor,yemiyor ama üçgenlere takılmış bu aralarda) onun yerine kullandık pensle bozluğa yerleştirdik.Sonra güzelce su doldurduk yarın sonuçlara bakacaz.(yarın kavramı öğrenmeye çalışıyoruz).

İkimiz ter su içinde kalsakda dışırdan gelince kendimiz üstümüzü çıkartıyoruz:)Daha önceden pek yaptığı yoktu:)

Daha yaptıklarımız var ama onlar sonraki postalarımızda olur.
Sizin tavsiyelerinizi bekleriz.Bid e fikiryeceğim burda hattalısın diyen arkadaşlarımı da duymak istiyorum.
Kendien güvenmeyen değil anneliğinden şüphesiz bir annenin yazası.

10 yorum:

sanberk dedi ki...

Arkadaşlar sizi zorladım bu postamda.okuyacağınız çok ayrı dert beni anlayacağınız mı başka dert.Ama benim kafam çok karaşık.Bazen ben de kendimi anlmaış değilim.Sevgilelerle.

Mutluanne dedi ki...

Çok dertli gördüm seni arkadaşım....Benimde ilk çocuğumda yaptığım pek çok hatalardan birisiydi....Aman üstü kirlenmesin,aman ellerin çamur olur,yok efendim düşersin ve daha birçok şey sayabilirim...Sende yalnışlarının farkındasın gerçi yalnış olduğunu biliyorsun o yüzden çabuk düzeltebilirsin hatalarını....Bence onu olabildiğince özgür bırakmalısın,ister düşsün isterse çamur içinde kalsın asla kızmamalısın ve sık sık sen nasıl istersen deyip onu cesaretlendirme yoluna gitmelisin...
Naçizhane benim fikirlerim bunlar
Sevgiyle kal arkadaşım

Mutluanne dedi ki...

Haa bide yapabilirsin demeyi asla unutma...Alışverişte, yolda, parkta yürürken annesinin elini bırakamayan çocuk yeterli gelişimi gösteremiyo malesef....Ben ilk yürüdüğü zaman bile düştüğünde ona koşup kaldırmadım,bunun yerine kendi kalksın diye yüreklendirmeyi tercih ediyorum halada...
Amma çok yazdım seni sıktıysam affola

Ömer Tuna dedi ki...

Aynı şeyleri bizde yapıyoruz merak etme yalnız değilsin ben dışarıda hiç müdahale etmem ama evde yemek yerken takıntılıyım.Dökmeden yemesi mümkün değil sürekli gözüm üzerinde bununda farkında her lokmada anne bak dökmeden yedim deyip duruyor. Birinin bizi eğitmesi lazım

ayşe arslan dedi ki...

fikriyecim yaa.aynı zamnalarda aynı şeyleri düşünmüşüz demekki.bende bu aralar hep özgüven konusunda netteyim.nasıl geliştirilir,neler yapabilirim diyorum..hatalarımı araştırıyorum ve daha dikkat ediyorum bende senin gibi..
benim hatam o kızınca bende kızarım niye kızıyorsun diye..kendini yerlere atıp ağlarsa çok çok kızıyorum.bağırabiliyorum
ama kızmamak gerekliymiş.bende kendimi bu konuda geliştirmeye,kızmamaya,olabilir diye onu sakinleştirmeye çabalıyorum bu günlerde.
kendini ifade edemediği için kızıyor.kendini ifade etmesine yardımcı olursak bunlar bitecek

ayşe arslan dedi ki...

öte yandan dışarda hiç müdahale etmiyorum.parkta düşüyor,kalkıyor.sadece başka büyük çocukların zarar verebileceğini düşünüp kolluyorum her zaman.yiğit bir hata yaparsa gözü bende oluyor zaten.
yemek konusunde bizde dertliyiz.kirlenmesi değil de daha çok yemeğinin hepsini bitirmesi için ben yediriyorum.tv ile oluyordu çoğu,bugün tv ile yedirme kalktı.bitirdim..

ayşe arslan dedi ki...

off ne dertliymişim fikriyecim..konuşacak çok şey var bu konuda.derinn bir mesele...

Nihal M. dedi ki...

bak üç olduk bende demincek salihayla bu konuyu konuştum...özgüven...takkınım bende kitaplarıma göz gezdirip akşama daha detaylı yazacağım fikriyecim...
bende sana benziyorum biliyorsun hatta ayşegülle de bu konuyu konuşmuştuk uras pısırık oldu diye...sayemde...
bayramda gözlemledim bende durum budur o yüzden kaba motor beceri zayıf bizde... koşmaca oyununda en arkadaki hantal çocuk görüntüsündeki benimki... elinde tek yemek dolaşan anne benim...
yokuş aşağı geri geri inmek isterken benim onun arkasında durmamdan rahatsız oldu çekilirmisin anne bıyak düşmem dedi... artık onlarda bunun farkındalar...daninoyu kendi yesin diye ter döktüm bu hafta neymiş efendim yapışkanlıymış paketi neymiş ağzının kenarında danino varmış silecekmişim öyle devam edecekmiş... daha yazayım mı:))) aynı sorunlar aynı sorular aynı davranım modelleri...
babasıylada ençok bu konuda kavga çıktığından artık beni parka götürmüyorlar... büyükkkkk kaydıraktan kaydırıyormuş babası tutmuyormuş , merdivenleri elini tutmadan kendi inip çıkıyor son ikisinden zıplayarak aşağı atlıyormuş...
vs vs vs...
aslında bende çok doluyum ama kendimle ilgili doluluğum senin gibi urasla değil...
tam zamanıdır vakit henüz geç değil diye düşünüp yüreklendirmek gerekli diye düşünüorum...

yazcam yazcam daha akşama şimdi çıkmam gerek...

Nihal M. dedi ki...

geldim...
diyeceğim ve tavsiye edeceğim odur ki
''
kafamızdaki çocuğu bir kenara bırakıp kendi çocuğumuzu olduğu gibi kabul edelim''
kitaptan;
etkin çocuk eğitimi ve özgüven...
mehmet murat döğüşgen...

haftasonu almıştım... Türkiyeye dönünce sanada yollarım tatlım... Vakit bulursam da yazarım...

daha rahat daha rahat daha rahat...

sanberk dedi ki...

Arkadaşlar kaç kez tek tek cevap veridm hepinize ama net bağlantım çok sayıf olduğu için bir türlü çıkmadı cevaplarım:(Sizden özür dilerim.

Hepinizin desteği benim için çok önemli ve yalnız olamamam çok rahatlacı oldu.Her anne gibi ne de çocuğuma bişey olacak diye korkarak özgür bırakamıyorum.Ama görüyorum bunu yapabilen anneler var.Keşke ben de yapabilsem.Ama yapmak zorundayaım.Benim sorunum aslında istikrarlı davranmamam.Bir gün çok rahat olup çocuğumu çok özgür bırakırken ani değişebilirm ve müdahaleci ve kuruyucu bir anne oluyorum.İşte benim sorunum bu.Bir denge bulmalıyım.bunu başırmka için biraz daha rahat olup herşey ince ince düşünmekten fazgeçmem gerekecektir.

Büyük desteğiniz için binler Teşekkürler Arkadaşlar.